Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do WZON – świadczenie wspierające 2026
Decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w sprawie poziomu potrzeby wsparcia ma bezpośredni wpływ na możliwość uzyskania świadczenia wspierającego. Jeżeli WZON przyznał zbyt mało punktów, nie oznacza to jeszcze, że sprawa jest zakończona. W wielu przypadkach warto złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Taki wniosek powinien być konkretny. Nie wystarczy napisać, że decyzja jest niesprawiedliwa albo że stan zdrowia jest poważny. Trzeba pokazać, w których czynnościach codziennego funkcjonowania punktacja została zaniżona, dlaczego jest błędna oraz jaka punktacja powinna zostać przyznana.
Jeżeli dopiero przygotowujesz pierwszy wniosek o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia, zobacz również nasz artykuł: Świadczenie wspierające 2026 i poziom potrzeby wsparcia WZON .
Czym jest decyzja WZON o poziomie potrzeby wsparcia?
Świadczenie wspierające nie jest przyznawane wyłącznie na podstawie samego orzeczenia o niepełnosprawności. Najpierw osoba z niepełnosprawnością musi uzyskać decyzję WZON ustalającą poziom potrzeby wsparcia w punktach. Dopiero taka decyzja, po jej ostateczności, pozwala złożyć wniosek do ZUS o wypłatę świadczenia wspierającego.
W 2026 r. świadczenie wspierające obejmuje także osoby, które uzyskały od 70 do 77 punktów. Oznacza to, że nawet kilka punktów różnicy może mieć praktyczne znaczenie: może zdecydować o prawie do świadczenia albo o jego wysokości.
Kiedy złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składa się wtedy, gdy osoba nie zgadza się z decyzją WZON ustalającą poziom potrzeby wsparcia. Najczęściej chodzi o sytuacje, w których:
- WZON przyznał mniej niż 70 punktów, a więc decyzja nie daje prawa do świadczenia wspierającego,
- WZON przyznał punkty uprawniające do świadczenia, ale w ocenie osoby z niepełnosprawnością punktacja powinna być wyższa,
- ocena nie uwzględnia rzeczywistej pomocy udzielanej przez rodzinę, opiekuna, asystenta lub inne osoby,
- pominięto zaostrzenia choroby, ból, ograniczenia ruchowe, problemy manualne, trudności psychiczne albo sensoryczne,
- uzasadnienie decyzji jest ogólne i nie wyjaśnia, dlaczego przyznano konkretną liczbę punktów.
Termin na wniosek do WZON
Termin na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin liczy się od odbioru decyzji, a nie od daty jej wydania.
Jeżeli decyzja została doręczona listem poleconym, trzeba sprawdzić datę odbioru przesyłki. Jeżeli decyzję odebrał domownik albo pełnomocnik, również ta data może mieć znaczenie dla biegu terminu. Przy sprawach o świadczenie wspierające nie warto zwlekać, bo po upływie terminu decyzja może stać się ostateczna.
Gdzie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Wniosek składa się do tego samego Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, który wydał decyzję. Można go złożyć osobiście, wysłać pocztą albo — w określonych przypadkach — złożyć elektronicznie jako pismo do wojewódzkiego zespołu.
W treści pisma należy oznaczyć:
- imię, nazwisko, adres i PESEL osoby, której dotyczy decyzja,
- numer sprawy i numer decyzji WZON,
- datę decyzji,
- wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy,
- konkretną liczbę punktów, której osoba się domaga,
- uzasadnienie, czyli opis błędów w ocenie funkcjonowania.
Jak napisać dobry wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji WZON?
Dobry wniosek powinien odnosić się do sposobu funkcjonowania osoby na co dzień. W praktyce oznacza to, że trzeba opisać nie tylko chorobę, ale przede wszystkim jej skutki.
WZON ocenia poziom potrzeby wsparcia przez pryzmat czynności związanych z codziennym funkcjonowaniem. Dlatego wniosek powinien odpowiadać na pytania:
- których czynności osoba nie wykonuje samodzielnie,
- które czynności wykonuje tylko z pomocą,
- które czynności wykonuje z bólem, wolniej, niebezpiecznie albo w sposób niepełny,
- jak często potrzebna jest pomoc,
- kto tej pomocy udziela,
- czy choroba ma zaostrzenia i gorsze okresy,
- czy osoba korzysta z leków, rehabilitacji, sprzętu pomocniczego albo asystenta.
Nie wystarczy opisać diagnozy
Samo wskazanie rozpoznania, na przykład reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby neurologicznej, schorzeń kręgosłupa, zaburzeń psychicznych czy choroby narządu wzroku, zwykle nie wystarczy. Trzeba pokazać, jak dana choroba wpływa na konkretne czynności: mycie, ubieranie, jedzenie, korzystanie z toalety, poruszanie się, zakupy, przygotowanie posiłków, dbanie o dom, załatwianie spraw urzędowych czy stosowanie zaleceń terapeutycznych.
Przykładowo osoba z chorobą stawów może formalnie „wykonać” daną czynność, ale robić to bardzo wolno, z dużym bólem, z ryzykiem upadku albo tylko po wcześniejszym przygotowaniu rzeczy przez inną osobę. W takim przypadku nie powinno się automatycznie przyjmować pełnej samodzielności.
Warto odnieść się do konkretnych punktów z decyzji
Najlepszym rozwiązaniem jest przygotowanie tabeli, w której przy każdej spornej czynności wskazuje się:
- ile punktów przyznał WZON,
- ile punktów powinno zostać przyznane,
- dlaczego ocena WZON jest zaniżona,
- jak w praktyce wygląda wykonywanie danej czynności.
Takie zestawienie porządkuje sprawę i pokazuje organowi, że osoba nie kwestionuje decyzji ogólnie, lecz wskazuje konkretne błędy w ocenie.
Na co szczególnie zwrócić uwagę przy zaniżonej punktacji?
W praktyce wiele błędów pojawia się przy czynnościach, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się proste, ale dla osoby z niepełnosprawnością są realnym problemem.
Jedzenie i picie
W tej pozycji nie chodzi wyłącznie o to, czy osoba może połknąć pokarm. Ocenie podlega także rozdrabnianie jedzenia, sięganie po posiłek, używanie sztućców, otwieranie butelek lub puszek oraz bezpieczne spożywanie posiłku.
Jeżeli osoba ma niesprawne dłonie, problemy z chwytem, drżenie rąk, ból, niedowład albo ograniczenia po udarze, przyznanie 0 punktów w tej pozycji może być nieprawidłowe. Sam fakt, że osoba zje posiłek po wcześniejszym pokrojeniu albo przygotowaniu przez kogoś innego, nie zawsze oznacza pełną samodzielność.
Mycie, ubieranie i pielęgnacja
Czynności higieniczne i ubieranie się często są zaniżane, ponieważ osoba badana stara się pokazać, że „jakoś sobie radzi”. Tymczasem istotne jest, czy czynność jest wykonywana efektywnie, bezpiecznie, w standardowym czasie i bez nadmiernego bólu.
Trudności z zapinaniem guzików, zakładaniem skarpet, wiązaniem butów, myciem pleców, myciem stóp, goleniem, czesaniem się czy pielęgnacją paznokci powinny zostać wyraźnie opisane we wniosku.
Poruszanie się i zmiana pozycji ciała
Przy schorzeniach kręgosłupa, stawów biodrowych, kolan, po zabiegach operacyjnych albo przy zaburzeniach równowagi trzeba opisać nie tylko sam chód, ale również wstawanie, siadanie, schody, wysiadanie z samochodu, przemieszczanie się w budynkach użyteczności publicznej oraz ryzyko upadku.
Stosowanie zaleceń terapeutycznych
Ta pozycja bywa pomijana, a może być bardzo istotna. Stałe przyjmowanie leków, leczenie biologiczne, leki przeciwbólowe, sterydy, rehabilitacja, kontrole u specjalistów, konieczność organizowania dojazdów i pilnowania zaleceń mogą uzasadniać wyższą ocenę potrzeby wsparcia.
Zakupy, dom i sprawy urzędowe
Wniosek powinien pokazywać, czy osoba faktycznie może sama zrobić zakupy, przenieść cięższe rzeczy, posprzątać, zrobić pranie, wejść po schodach, załatwić sprawę w urzędzie, wypełnić dokumenty, podpisać formularze i samodzielnie dotrzeć do instytucji.
Jeżeli w tych czynnościach regularnie pomaga rodzina, opiekun, asystent osobisty albo pracownik pomocy społecznej, należy to wyraźnie wskazać.
Formularz samooceny przy pierwszym wniosku do WZON
W wielu sprawach problem zaczyna się już na etapie pierwszego wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Do takiego wniosku dołącza się formularz samooceny trudności w zakresie wykonywania czynności związanych z funkcjonowaniem.
Formularz samooceny nie powinien być wypełniany „na szybko”. To nie jest zwykła formalność. Opisane w nim trudności mogą później mieć znaczenie przy ocenie funkcjonalnej. Jeżeli osoba wpisze, że „radzi sobie samodzielnie”, mimo że w rzeczywistości potrzebuje pomocy, organ może później powoływać się na taki opis.
Przy wypełnianiu formularza warto opisywać rzeczywiste funkcjonowanie, a nie najlepszy dzień w miesiącu. Należy uwzględnić gorsze okresy choroby, zaostrzenia, ból, zmęczenie, konieczność pomocy innych osób, czas wykonywania czynności oraz ryzyko upadku lub pogorszenia stanu zdrowia.
Jakie dokumenty dołączyć do wniosku?
Ocena poziomu potrzeby wsparcia koncentruje się na funkcjonowaniu, ale dokumenty mogą pomóc wykazać, że opisane trudności mają realną podstawę. W zależności od sprawy warto dołączyć:
- aktualną dokumentację medyczną,
- wykaz leków i zabiegów, jeżeli pokazuje on skalę codziennego obciążenia.
Najważniejsze jest jednak to, aby dokumenty połączyć z konkretnymi czynnościami. Samo zaświadczenie lekarskie nie zastąpi opisu tego, dlaczego dana osoba nie może samodzielnie jeść, ubierać się, myć, poruszać, robić zakupów czy realizować zaleceń terapeutycznych.
Co powinno znaleźć się w uzasadnieniu wniosku?
Uzasadnienie powinno być rzeczowe i konkretne. Warto unikać ogólnych sformułowań typu: „nie zgadzam się z decyzją” albo „mój stan zdrowia jest ciężki”. Zamiast tego należy wskazać, które czynności oceniono błędnie i jak wygląda ich wykonywanie w praktyce.
Przykładowa konstrukcja uzasadnienia
- krótkie wskazanie, że osoba nie zgadza się z liczbą punktów,
- opis choroby i jej wpływu na funkcjonowanie,
- wskazanie pomocy, z której osoba korzysta na co dzień,
- tabela spornych czynności i proponowanej punktacji,
- szczegółowe omówienie najważniejszych błędów,
- wniosek końcowy o zmianę decyzji i przyznanie określonej liczby punktów.
W dobrze przygotowanym wniosku warto wskazać konkretny próg punktowy, którego osoba się domaga, np. co najmniej 70, 75, 78, 80 albo więcej punktów — w zależności od rzeczywistego funkcjonowania i treści decyzji.
Co po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez WZON?
Po rozpoznaniu wniosku WZON wyda kolejną decyzję. Jeżeli decyzja nadal będzie niekorzystna, możliwe jest złożenie odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Termin na odwołanie do sądu wynosi co do zasady miesiąc od dnia doręczenia decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Odwołanie do sądu również powinno być konkretne. Warto w nim wskazać, dlaczego ocena WZON nadal nie odpowiada rzeczywistemu poziomowi potrzeby wsparcia, które punkty są zaniżone oraz jakie dowody powinien przeprowadzić sąd.
Kiedy składa się wniosek do ZUS o świadczenie wspierające?
Wniosek do ZUS o wypłatę świadczenia wspierającego składa się dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji WZON ustalającej poziom potrzeby wsparcia na poziomie uprawniającym do świadczenia.
Jeżeli wniosek do ZUS zostanie złożony za wcześnie, bez ostatecznej decyzji WZON, ZUS może pozostawić go bez rozpatrzenia. W praktyce najpierw trzeba więc przejść etap WZON, a dopiero później etap ZUS.
Pomoc adwokata przy sprawie o świadczenie wspierające
Sprawy o świadczenie wspierające często wymagają dokładnego przeanalizowania decyzji WZON, formularza oceny, punktacji oraz codziennego funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy powinien być przygotowany indywidualnie, a nie jako ogólny wzór.
W naszej kancelarii można skorzystać z pomocy na różnych etapach sprawy:
- przygotowanie pierwszego wniosku do WZON,
- pomoc w wypełnieniu formularza samooceny,
- analiza decyzji WZON i punktacji,
- sporządzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy,
- przygotowanie odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych,
- porada prawna stacjonarna lub zdalna.
Jeżeli otrzymałeś decyzję WZON i uważasz, że przyznano Ci za mało punktów, warto działać szybko ze względu na krótki termin 14 dni.
Chcesz skonsultować decyzję WZON albo zlecić przygotowanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy? Skontaktuj się z kancelarią przez formularz: https://dopytajprawnika.pl/kontakt . Porada może odbyć się również zdalnie — po przesłaniu decyzji, dokumentów i krótkiego opisu codziennego funkcjonowania.
Podstawy prawne
- ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym,
- ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w szczególności przepisy dotyczące ustalania poziomu potrzeby wsparcia,
- rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia,
- Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności przepisy dotyczące zasad prowadzenia postępowania, wyjaśnienia sprawy oraz uzasadniania decyzji administracyjnych.
Najczęściej zadawane pytania
Czy od decyzji WZON w sprawie poziomu potrzeby wsparcia można się odwołać?
Tak. Jeżeli nie zgadzasz się z liczbą punktów przyznanych przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, możesz złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jest to środek zaskarżenia składany do tego samego WZON, który wydał decyzję.
Ile jest czasu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do WZON?
Termin wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Liczy się data odbioru decyzji, a nie data jej wydania. Jeżeli termin został przekroczony, można rozważyć złożenie wniosku o przywrócenie terminu, ale wymaga to wykazania, że uchybienie nastąpiło bez winy strony.
Gdzie składa się wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Wniosek składa się do tego Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, który wydał decyzję. Można go złożyć osobiście, wysłać pocztą albo, w określonych przypadkach, złożyć elektronicznie.
Czy warto składać wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli WZON przyznał za mało punktów?
Warto, jeżeli decyzja nie odpowiada rzeczywistemu funkcjonowaniu osoby z niepełnosprawnością. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy zaniżono punktację przy czynnościach samoobsługowych, poruszaniu się, jedzeniu, higienie, ubieraniu, zakupach, prowadzeniu domu, leczeniu, rehabilitacji albo załatwianiu spraw poza domem.
Co trzeba napisać we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy?
W piśmie należy wskazać, z jaką decyzją się nie zgadzamy, jakiej liczby punktów się domagamy i dlaczego ocena WZON jest błędna. Najlepiej odnieść się do konkretnych czynności z oceny potrzeby wsparcia i wskazać, ile punktów przyznał organ, ile powinno zostać przyznane oraz jak dana czynność wygląda w codziennym życiu.
Czy wystarczy napisać, że stan zdrowia jest ciężki?
Nie. Sam opis chorób zwykle nie wystarczy. WZON ocenia przede wszystkim funkcjonowanie, czyli to, czy dana osoba potrafi wykonać konkretne czynności samodzielnie, bezpiecznie, skutecznie i w standardowym czasie. Dlatego trzeba opisać praktyczne skutki choroby: ból, ograniczenia ruchowe, problemy z chwytem, ryzyko upadku, potrzebę pomocy, czas wykonywania czynności i gorsze okresy choroby.
Jakie dokumenty warto dołączyć do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Warto dołączyć aktualną dokumentację medyczną, karty informacyjne leczenia szpitalnego, zaświadczenia od specjalistów, dokumentację rehabilitacji, wykaz leków, wcześniejsze orzeczenia o niepełnosprawności oraz dokumenty potwierdzające korzystanie z pomocy opiekuna, rodziny, asystenta lub MOPS. Dokumenty powinny potwierdzać nie tylko diagnozę, ale przede wszystkim ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu.
Czy WZON bierze pod uwagę pomoc rodziny lub asystenta?
Powinien brać ją pod uwagę, jeżeli pomoc ta jest potrzebna przy codziennych czynnościach. We wniosku warto dokładnie opisać, kto pomaga, jak często i przy jakich czynnościach, na przykład przy myciu, ubieraniu, przygotowywaniu posiłków, zakupach, sprzątaniu, wizytach lekarskich, lekach, rehabilitacji czy sprawach urzędowych.
Czy choroba z okresami zaostrzeń ma znaczenie dla oceny WZON?
Tak. Przy chorobach przewlekłych, takich jak choroby reumatologiczne, neurologiczne, psychiczne czy schorzenia kręgosłupa, funkcjonowanie może być zmienne. We wniosku warto opisać nie tylko „lepszy dzień”, ale także gorsze okresy, zaostrzenia, ból, osłabienie, problemy ze snem, konieczność przyjmowania leków przeciwbólowych, sterydów albo korzystania z rehabilitacji.
Czy można domagać się konkretnej liczby punktów?
Tak. We wniosku warto wskazać konkretną liczbę punktów, której się domagamy, na przykład co najmniej 70, 75, 77, 80 albo więcej punktów. Taka liczba powinna wynikać z analizy poszczególnych czynności i z realnego poziomu potrzeby wsparcia, a nie być wskazana przypadkowo.
Co zrobić, jeżeli WZON ponownie wyda niekorzystną decyzję?
Po decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy można złożyć odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. W odwołaniu należy wskazać, dlaczego decyzja nadal jest błędna, które czynności zostały ocenione zbyt nisko i jakie dowody powinny zostać przeprowadzone przez sąd.
Czy można skorzystać z pomocy adwokata przy wniosku do WZON?
Tak. Pomoc prawna może obejmować analizę decyzji, ocenę punktacji, przygotowanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pomoc w pierwszym wniosku do WZON, wypełnienie formularza samooceny oraz późniejsze odwołanie do sądu. Porada może odbyć się także zdalnie, po przesłaniu decyzji, dokumentów medycznych i opisu codziennego funkcjonowania.
Czy wniosek do ZUS o świadczenie wspierające składa się od razu po decyzji WZON?
Wniosek do ZUS składa się po uzyskaniu ostatecznej decyzji WZON ustalającej poziom potrzeby wsparcia na odpowiednim poziomie punktowym. Najpierw trzeba więc przejść etap przed WZON, a dopiero później etap przed ZUS dotyczący wypłaty świadczenia.
